insan bir şeye heves etti mi, en saçma bahaneyi bile kendine makul gösterip gidip boka bulaşacağını anlatan küfürlü bir söz.

canın çekti mi akıl hemen kılıf üretmeye başlar. ortada mantıklı bir sebep olmasa bile, insan hevesinin peşine düşmek için çalı dibini bile fırsata çevirir. burada anlatılan şey, bahanenin dışarıda değil insanın içinde üretildiğidir. gönül bir kere yamuldu mu, rezilliğe giden yolu süsler püsler, sonra da sanki mecbur kalmış gibi davranır. kısacası istek ağır bastı mı, çalı dibi bile bahane olur, insan da kendi sikilmesine kendi yol yapar.